ترخون
گیاهی پایا به ارتفاع 30 سانتیمتر تا 1 متر است و دارای برگ های ساده به رنگ سبز است . برگ های قاعده ساقه آن به 3 لوب تقسیم می شود و کاپیتول های آن کوچک و به رنک سبز و خوشه ای است. تکثیر آن از طریق پیدایش جوانه ها در ریزوم گیاه صورت می گیرد . قسمت مورد استفاده ترخون برگ ها و سر شاخه ها جوان گیاه است .
ترکیبات شیمیایی
گیاه تازه ترخون دارای 60 تا 70 درصد استراگول، 15 الی 20درصد اوسیمن (ocimene) و متیل کاویاکول (methylchaviacol) می باشد. همچنین مقدار کمی نیز تانن در ترخون وجود دارد.
خواص درمانی
اشتها آور، مقوی معده، مدر، ضد اسکوربوت و کمی ضد کرم و قاعده آور است. برای رفع سکسکه و درمان قاعده گی نیز موثر است.
محل رویش
منشا اصلی ترخون در دره های آبرفتی روسیه و نواحی غربی امریکای شمالی بوده است اما اکنون پرورش آن در تمام نقاط ایران معمول است.
